DIAGO-HP - test do wykrywania zakażenia bakterią Helicobacter pylori

Diago-HP

Prosty do samodzielnego wykonania w domu

Szybki czytelny i łatwy w interpretacji wynik w ciągu 15 minut

Wiarygodny dokładność ponad 98%

Helicobacter pylori (H. pylori) jest bakterią bytującą w błonie śluzowej żołądka, mogącą pozostawać w żołądku do końca życia pacjenta. Do zakażenia bakterią H. pylori dochodzi zazwyczaj we wczesnym dzieciństwie. Zakażenie to przebiega najczęściej bezobjawowo. Może być ono przyczyną rozwoju stanów zapalnych żołądka, choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy a nawet raka żołądka.

Diago-HP test wykrywa specyficzne przeciwciała wytworzone w organizmie człowieka w odpowiedzi na zakażenie bakterią H. pylori.

Diago-HP test ma na celu wykazanie obecności specyficznych przeciwciał bakterii H. pylori we krwi. Jeżeli przeciwciała są obecne w organizmie to wynik testu będzie pozytywny.

Należy pamiętać, że wykonanie testu Diago-HP jest jedynie wstępnym etapem diagnostyki schorzeń układu pokarmowego.

Sposób wykonania testu:

1. Umyć ręce. Rozerwać, wyjąć test i pipetę.
2. Przetrzeć palec, z którego będzie pobierana krew wacikiem nasączonym alkoholem dołączonym do opakowania.
3. Nakłuć palec lancetem.
4. Pobrać krew do pipety. Krew sama wpłynie do pipety. Wypełnić pipetę krwią do zaznaczonej linii.
5. Nanieść próbkę krwi do zagłębienia oznaczonego „S”.
6. Po wprowadzeniu krwi do wgłębienia należy odczekać 90 sekund.
7. Odkręć nakrętkę pojemnika z roztworem testowym. Powoli wprowadź pięć 5 kropli roztworu do wgłębienia na bufor, zaznaczonego na teście „D”.
8. Odczytać wynik testu dokładnie w 15 minucie

Interpretacja wyniku testu:

• Wynik testu pozytywny - oznacza to, że w próbce krwi są obecne specyficzne przeciwciała anty-Helicobacter pylori. Wskazuje to na istniejące lub niedawno przebyte zakażenie bakteriami Helicobacter pylori.   Należy skontaktować się z lekarzem w celu potwierdzenia wyników i ustalenia sposobu leczenia.

• Wynik testu negatywny - oznacza to, że w próbce krwi nie są obecne specyficzne przeciwciała anty- Helicobacter pylori. Zakażenie bakteriami Helicobacter pylori można prawie wykluczyć. Jednak w przypadku występowania dolegliwości brzusznych i dalszego złego samopoczucia lub w przypadku występowania objawów wskazujących na pogorszenie stanu zdrowia należy również skontaktować się z lekarzem w celu przeprowadzenia dalszych testów i uzyskania ostatecznej diagnozy.

Zawartość opakowania testu:

• płytka testową i pipeta
• fiolka roztworu testującego
• jałowa igła automatyczna do nakłucia palca
• wacik nasączony alkohole

Zakażenie bakterią Helicobacter pylori

Bakteria Helicobacter pylori (H. pylori), została odkryta stosunkowo niedawno, bo w 1983 roku, przez australijskich badaczy Warrena i Marshalla. Komitet Nagrody Nobla w Karolinska Institutet postanowił, że Nagrodę Nobla za rok 2005 w dziedzinie fizjologii lub medycyny otrzymają wspólnie: Barry J. Marshall i J. Robin Warren za odkrycie "bakterii Helicobacter pylori i jej znaczenia dla rozwoju zapalenia żołądka i dwunastnicy”.

Co to jest Helicobacter pylori?

H. pylori jest podłużną bakterią o długości zaledwie kilku mikronów zakończoną kilkoma (2-6) pojedynczymi rzęskami. Bakteria osiedla się tylko na powierzchni błony śluzowej wyściełającej żołądek lub na błonie śluzowej dwunastnicy albo przełyku, jeżeli z jakiś powodów nabłonek błony śluzowej tych miejsc upodobnił się do żołądkowego. Żyje pod śluzem pokrywającym błonę śluzową w warunkach małej dostępności tlenu. Wykazuje niezwykłą ruchliwość, także w gęstym śluzie. Ruchliwość tę zawdzięcza głównie aktywnym ruchom rzęsków.

Charakterystyczną cechą H. pylori jest wytwarzanie przez nią w dużych ilościach pewnego enzymu, nazywanego ureazą, pobudzającego chemiczne rozkładanie mocznika. W ten sposób bakteria zobojętnia żrący kwas żołądkowy i może sobie zapewnić przeżycie w niekorzystnym środowisku. Stwierdzenie produktów tej reakcji jest jednym z podstawowych sposobów wykrycia bakterii.

Helicobacter pylori - zakażenie

Ocenia się, że zakażenie H.pylori dotyczy ponad połowy ludzi na całym świecie. W wysokorozwiniętych państwach Ameryki Północnej i Europy Zachodniej dotyczy ono jedynie 20 - 40% populacji, natomiast w krajach rozwijających się zakażenie to jest bardziej powszechne.

W Polsce częstość zakażenia jest również wysoka, ocenia się ją na 60 - 80% całej populacji. Zakażenie H. pylori występuje jedynie u ludzi i jest niezwykle rozpowszechnione.

Do zakażenia dochodzi najczęściej we wczesnym dzieciństwie. Źródłem bakterii jest często matka. Drobnoustrój mogą pozostawać w żołądku do końca życia pacjenta. Bakterie mogą utrzymywać się wewnątrz żołądka i mnożyć się w nim przez wiele dziesiątków lat.   Zakażenie jest zazwyczaj bezobjawowe, lecz może prowadzić do choroby wrzodowej. Zakażeniu u dzieci sprzyja niedożywienie i niedobór w diecie witamin.

Główną drogą zakażenia H. pylori są wydzieliny i wydaliny. Zarazki mogą być obecne na przykład w ślinie i kale. W warunkach niesprzyjających H. pylori może przyjąć postać przetrwalnikową. Wygląda wtedy jak mała kulka i nie jest aktywny. W sprzyjających warunkach postać przetrwalnikowa zmienia się ponownie w aktywną bakterię. Można z pewnym przybliżeniem przyjąć, że częstość zakażenia odpowiada ogólnej higienie w danym środowisku. Im lepsze warunki higieniczne, tym mniejsza częstość zakażenia

Helicobacter pylori a wrzody żołądka i dwunastnicy

H. pylori wywołuje: 90% wrzodów dwunastnicy i 80% wrzodów żołądka. Robin Warren jak, pierwszy ustalił, że zakażenie H. pylori zawsze wiąże się ze stanem zapalnym błony śluzowej żołądka w miejscu kolonizacji bakterii. Początkowo bakterie przebywają w dolnej (odźwiernika) części żołądka. Wywołany zakażeniem H. pylori przewlekły stan zapalny dolnej części żołądka wzmaga wydzielanie kwasu solnego przez zdrową, górną część narządu. Stwarza to warunki do rozwoju wrzodów trawiennych w górnej zabezpieczonej przed atakiem kwasu dwunastnicy.

Choć u większości osób zakażenie przebiega bezobjawowo, 10-15% zakażonych w pewnym okresie życia będzie cierpieć na chorobę wrzodową. Wrzody trawienne powstają częściej w dwunastnicy niż w żołądku i mogą prowadzić do poważnych powikłań, jak krwawienia z wrzodu i przebicie ściany żołądka.

Helicobacter pylori - skutki zakażenia

• Zapalenie błony śluzowej żołądka i dwunastnicy
• Choroba wrzodowa dwunastnicy i żołądka
• Rak żołądka
• Chłoniak żołądka
• Choroba refluksowa przełyku
• Choroba Menetriera

U osób zakażonych H. pylori częściej powstaje rak żołądka. Dlatego Helicobacter pylori uznano za czynnik o udowodnionym działaniu rakotwórczym. Bakteria powoduje przewlekły stan zapalny błony śluzowej żołądka, który może być pierwszym krokiem na drodze wiodącej w kierunku rozwoju tego nowotworu.

Helicobacter pylori - diagnostyka zakażenia

• test urazowy - wymaga wykonania gastroskopii, jego interpretacja może być czasem dość subiektywna.
• badanie histologiczne wycinków - wymaga wykonania gastroskopii i dodatkowo badania mikroskopowego pobranych wycinków. Podnosi to koszty badania.
• badania mikrobiologiczne (posiewy) - nie są rutynowo stosowane z uwagi na bardzo duże trudności w hodowli tej bakterii.

• badania serologiczne - badania krwi na obecność przeciwciał odpornościowych przeciwciał H.pylori. Przeciwciała są obecne we krwi przez kilka lat po zakażeniu.
• Test oddechowy - badany spożywa napój zawierający znakowany mocznik. Jeśli w żołądku znajduje się H. pylori, to mocznik jest rozkładany przez ureazę (enzym produkowany przez bakterię). Produkty tej reakcji można wykryć w próbkach wydychanego powietrza, które pobiera się po spożyciu testowego napoju. Jest to test uznawany przez wielu ekspertów jako "złoty standard" w diagnostyce H. pylori, nie obciążający badanego. Czułość i swoistość testu sięga prawie 100%. Zaletą testu jest fakt, że nadaje się do sprawdzenia wyniku leczenia zakażenia H.pylori.
• Testy molekularne - są kosztowne i trudne w praktycznym zastosowaniu, nie są rutynowo stosowane w diagnostyce.